|
|
|
|
|
||
|
|
Videoprojectie op muur en onbeschilderd doek. Wanneer het geluid van de regen ophoudt loopt het kindje weg – evocatie van de poëtisch eenvoud van het dagdagelijkse. Het projectieoppervlak verkrijgt door de projectie de dimensie van een object waarop het kind zit en fungeert tegelijk als coulisse waarachter het kind verdwijnt. Het projectievlak verkrijgt aldus een ruimtelijke dimensie. |
|